پابرجا

عزیز من ببخش اگه تلخی واژه با منه /دردو اگه داد بزنم دیوار صوتی میشکنه

    

** هر گونه کپی برداری و ساخت ترانه بدون مجوز و مکاتبۀ کتبی با صاحب اثر پیگرد قانونی دارد**

  این روزا خسته ام هم از زندگی هم از مردن هم از بودن هم از نبودن هم از نوشتن هم از خوندن هم از سرودن.

این وبلاگم که بهتره بگم سرای بکسی و شهر معروف استاد ابتهاج رو هم در کنارش واسه ... اصلا بیخیال قول دادم ننویسم بهتره ترانه رو بخونید و اگه بدتون نیومد نظر بدین.

                                 صدای زنگ خواب

منو ببخش اگه حرفام، یکم تنده مثل سیله                

قطار مرگ رویاهام، هنوز تو راهه رو ریله          

                         یه احساسی به من میگه، که اینجا آخر قصه اس        

                         که اینجا آخر خواب و... سرآغاز غم و غصه اس

نمیدونی چقدر سخته... که تکیه­گاه درد بودن                 

یه پُک سیگارِ داغ رفتُ، یه آه سرد پس دادن

                         تو این گرداب بی­عاری تنفُّس... بوق شیپوره                  

                         همه جسما به هم نزدیک، ولی فکرا چه ناجوره

هنوزم پشت این دیوار،... یه شیشه طرح مروارید           

نشسته توی قاب قلب، خبر می­ده... نفس بارید

                          تو با گوشت تنفس کن، صدای مرگ بیداری     

                          شروع خواب شیرین و همین... تکرار تکراری

تورو دادم به دست باد تو این سلول پر دیوار             

تو این آبادی غم­ها، به زیرِ... ترکِشِ... افکار

                           نمی­گه دیگه بی­بی­گل، یه قصه از سَر غصه  

                           آخه این بچه­های مرگ... رسیدن آخر قصه

واسه این  درد بیداری اگرچه خواب تسکینِ  

بهت میگم که بیداریش، جلو چشمای بدبینِ

                       

                          تو این دیدار اجباری فراموشی یه اجباره

                         گذشتن از سر تقصیر فقط یه خواب آواره

 

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/٧/۱٢ساعت ۱٠:٠٥ ‎ب.ظ توسط بنویس میخوانم () |

Design By : Mihantheme